<$BlogRSDURL$>

Sunday, July 11, 2004

نامه ی سرگشاده به شهابی که خاموش نمیشود
بخشی از مانیفست غربت

صدای کسی در گوشم سکوت را همواره پاره میکند. تصاویر و اشکال در میان انبوه سیاهی صحنه در برابر چشمم روشن میشود. صدا ها منقطع و پیوسته فضایی وهم آلود میسارند .طعمی آشنا در دهانم مرا به خاطرات نچندان دور میبرد و گرمایی که یافتنش به سادگی امکان پذبر نیست، شمایل دستی را در دستانم خلق میکند.

طعم خاک ،طعم مرموز صحنه، طعم اشکی که از میان شیارهای پوست، همراه با گسی پودرهای آب شده گریم، زیر نور افکنهای داغ اما خاموش وارد دهانم میشود.طعم شور ،طعم شوق، طعم خاموشی - تاریکی سالنی، پس از اجرا- طعم تنهایی، طعم اتمام، خروج و پایان. طعم مستی.

دوستم،مهدی جان. زمان خوشی را با هم سپری کردیم و بیشک غمبار .نگاه به گذشته، دقایقی مرا به خود فرو میبرد .فکر میکنم برایمان دست زده اند باید برویم - اجرا تمام شده است- و این پایان به معنای نابودی و مرگ تمام لحظاتمان بوده است. دیگر هیچکس اجرای چهارم زشت را نخواهد دید.دیگر هیچکس اجرای نیمه شب بکت را با اشکهای پشت دیوار مهدی نخواهد دید و این فراموشی بی همتا گوهر و حقیقتی نهفته در رمز هزارتوی تیاتر است که پس از بالندگی در خلقش بی درنگ نابود میشود و به خاطره ای تبدیل.

وترس از این حقیقت مرا میلرزاند که آیا خاطراتمان به مانند تیاتری پایان یافته است یا در میان تعویض صحنه هادر پشت پرده های مخملی به آینده و تجربه های دیگرمان فکر میکنیم.

دوست دارم که با هم از نو بسازیم،صحنه ای دیگر ،تلاشی دیگر و فضایی نوتر .شهاب جان به سیاهی صحنه و تلائلو نور در آن میان، قسم که دستهایم کوتاه است - باور کن- و به ناچار بیننده. اما اینبار تو شروع کن و مگذار که چون نامهایمان بر کاغذهای چاپی خاموش باشیم ویا چون اشباه در میان سلولهای یک فیلم، مانند اسب عصاری فقط برای بیش از هزار بار نقطه ای را برای اتصال تکرار کنیم.

بیا چون تیاتر همیشه زنده باشیم و چون دیالوگ با هم زنده باشیم.

همشاگردیت علی
سلامم را به تک تک رفقا برسان با بهترین شادباشها


Comments:
salam ali agha
khooneye noo mobarak
 
behzad
hameye harfato ghabool daram vali age namayesh tamoom nemishod hich vaght andishe shekl nemigereft.age namayesh tamoom nemishod hich vaght mafhoome namayeshshekl nemigereft .
vali baz ham in mozoo dalile bar in nemishe ke ehsasi nesbat be gabre tabiat neshoon nadim.
 
Post a Comment

This page is powered by Blogger. Isn't yours?